อนุสาวรีย์รูปปั้น พระไชยราชวงศา เจ้าเมืองคนแรกของเมืองไชยสุทธิ์อุตมบุรี ที่เคยรุ่งเรืองในอดีต เพิ่งนำมาประดิษฐานตั้งอยู่ที่บ้านไชยบุรี ปากแม่น้ำสองสี่ อำเภอท่าอุเทน เมื่อเดือนที่แล้วครับ ต่อไปใครแวะไปเที่ยวไชยบุรีก็สามารถเข้าไปสักการะท่านได้ ไชยบุรีเป็นเมืองที่มีสเน่ห์ทั้งสถานที่เก่าแก่ที่ยังคงเหลือทางประวัติศาสตร์ มีปากแม่น้ำสองสีแปลกตาโดยธรรมชาติที่แม่น้ำสองสายมาบรรจบกัน และเป็นเมืองสโลว์ไลฟ์ถ้ามองในสายตาคนกรุงเทพที่มาเที่ยวเขาบอกคล้ายๆเชียงคาน แต่มีเอกลักษณ์แตกต่างไปตามสไตล์คนไชยบุรี คนนครพนม ที่ไชยบุรียังมี แพหนองหารไชยบุรี ปากทางเข้าอยู่ฝั่งตรงกันข้ามกับทางเข้าบ้านไชยบุรี ฤดูหนาว ฤดูร้อนสามารถไปเที่ยวผ่อนคลายได้ ส่วนฤดูมรสุมนั้นไม่เหมาะจะเที่ยว ที่นั่นมีล่องแพบริการอาหารเครื่องดื่ม บรรยากาศธรรมชาติสุดชิวในบึงขนาดใหญ่ที่ล้อมด้วยป่าและทุ่งมีอากาศสดชื่น อีกอย่างที่ขาดไม่ได้คือปลาส้มซึ่งเป็นปลาแม่น้ำสงครามถ้าไม่ได้ไปซื้อปลาส้มศรีสงครามก็แวะมาซื้อที่ข้างสะพานข้ามแม่น้ำใกล้กับปากทางไชยบุรีได้
.
ที่ไชยบุรีช่วงนี้เป็นหนึ่งในตำบลที่ได้รับผลกระทบหนักจากภัยน้ำหลากน้ำท่วม ทั้งจากทางด้านแม่น้ำโขงที่ขึ้นสูงกัดเซาะตลิ่งเสียหายถึงบ้านริมน้ำหลายหลัง รวมทั้งน้ำจากฝั่งแม่น้ำสงครามที่ระบายมาจากต้นน้ำสงครามและลำน้ำอูน ขอให้พี่น้องผ่านไปได้ทุกท่านด้วยความเป็นห่วงครับ
.
ว่ากันว่าชาวเมืองไชยบุรีในที่ตั้งเดิมสมัยโบราณนั้นได้ยกกลุ่มอพยพลงมาตั้งเมืองใหม่ใช้ชื่อเดิมว่าไชยบุรีที่ปากแม่น้ำสองสี่ โดยมีพระไชยราชวงศาเป็นเจ้าเมืองคนแรก มีซากเมืองเก่าหลงเหลือมาถึงปัจจุบันรวมถึงวัดร้าง แสดงให้เห็นว่าเคยเป็นเมืองที่เจริญมากในอดีต ภายหลังมีเหตุการณ์หลายอย่างจึงทิ้งเมืองและพาชาวบ้านอพยพขึ้นไปอยู่ที่บึงกาญจน์ทางตอนเหนือ และยังคงใช้ชื่อเมืองเดิมว่าเมืองไชยบุรี โดยยังคงเป็นเมืองที่ขึ้นตรงต่อมรุกขนคร และกลายเป็นอำเภอไชยบุรี จังหวัดนครพนมในเวลาต่อมา ภายหลังทางราชการเปลี่ยนรูปแบบบริหารราชการแผ่นดิน ย้ายเมืองไชยบุรีไปขึ้นต่อหนองคาย เปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอบึงกาฬให้ตรงตามภูมิประเทศ ส่วนบ้านไชยบุรีเดิมที่ปากแม่น้ำสองสี่ยังคงมีชาวบ้านกลับมาอยู่อาศัยทั้งกลุ่มเดิมและกลุ่มใหม่รวมกันเป็นตำบลไชยบุรีขึ้นกับอำเภอท่าอุเทนจังหวัดนครพนมในปัจจุบัน ส่วนอำเภอไชยบุรีภายหลังได้กลายเป็นจังหวัดบึงกาฬ
.
ไชยบุรีชื่อนี้มีประวัติศาสตร์ คือเคยเป็นเมืองโบราณอยู่สองที่ ที่หนึ่งคือเมืองริมแม่น้ำโขงปัจจุบันอยู่ที่แขวงสุวรรณเขตติดกับหนองบกของแขวงคำม่วน ซึ่งบริเวณนี้เคยเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนที่อยู่ตรงข้ามเมืองพนม หรือปัจจุบันคือธาตุพนม ซึ่งเดิมก็อยู่ภายใต้อิทธิพลของอาณาจักรศรีโคตรบูรทั้งหมด โดยมีชนเผ่าท้องถิ่นหลายกลุ่มรวมทั้งญ้อ ภูไท ไทยดำเป็นต้น ภายหลังได้เป็นเมืองบริวารของคันธบุรีโดยมีไชยบุรีอยู่ทางเหนือ และไชยภูทองอยู่ทางใต้ ส่วนไชยบุรีอีกแห่งหนึ่งเป็นเมืองโบราณที่อยู่ไกลออกไป คือเมืองเอกของแขวงไชยบุรีปัจจุบัน แขวงนี้อยู่ตรงข้ามกับหลวงพระบาง เดิมก็เป็นส่วนนึงของลาวหลวงพระบาง เรียกว่าเมืองไชยซึ่งมีพื้นที่ใหญ่กินเขตทั้งแขวงไชยบุรีและแขวงอุดมไชย(ซึ่งถูกเรียกว่าเมืองไชยเหมือนกัน) ที่ไชยบุรีเมืองนี้เดิมก็ชื่อเมืองไชยบุรีอยู่แล้วไม่ได้เพิ่งเปลี่ยนเพราะฉลองชัยชนะที่ได้คืนจากสยามตามที่บทความประวัติศาสตร์บางแห่งเขียนทำความเข้าใจ ที่นั่นปัจจุบันมีชนพื้นเมืองไทยดำ และภูไทอยู่ในกลุ่มชนพื้นเมืองอีกหลายๆเผ่า พยายามสืบค้นแล้วแต่ไม่ทราบแน่ชัดว่าทั้งสองเมืองเกี่ยวข้องกันไหม หรือแค่บังเอิญตั้งเมืองมาในชื่อเดียวกัน แต่ที่แน่ๆคือมีชนชาติที่คล้ายๆกันเคยอยู่มาก่อน และอาจเป็นญาติบรรพบุรษของชาวบ้านไชยบุรีรวมถึงจังหวัดบึงกาฬด้วยกันทั้งหมด